Venceremos

Τρίτη 4 Φεβρουαρίου 2014

Αφιερωση

Θυμάμαι μια μέρα - από 'κεινες που τις περνούσα μέσα στα όνειρα - είχα πλαγιάσει κάτω από μια συκιά. Σπουδαία δέντρα οι συκιές, λένε γι' αυτές ότι έχουν μαγικές ιδιότητες.
Ο ίσκιος της μου είχε φανεί πολύτιμος, όπως κάθε ίσκιος κάθε πράγματος. Γι' αυτό αγαπούσα κάθε τι υλικό; γι' αυτό αγαπούσα και το σώμα σου, εδώ που τα λέμε. Κάλυμμα. Κάλυπτρο.

Η συκιά δεν ήταν μαγική. Εάν ήταν, πιστεύω θα έκανε λίγο παραπάνω σκιά και για 'σένα. Αλλά δεν υπήρχε καθόλου περίσσιος χώρος. Τον έπιανα όλο εγώ. Ήταν σκοτεινό μεσημέρι. Φοβόμουν πάρα πολύ το σκοτάδι, ειδικά σε εκείνο το όνειρο, γι' αυτό κιόλας είχα φάει τα πάντα τότε; με βοηθούσε να ηρεμώ.
Κι έτσι χοντρή που ήμουν, έπιανα όλον τον ίσκιο.
Κι έτσι φαγωμένη που ήμουν, δεν μπορούσα να μετακινηθώ ώστε να χωρέσεις κι εσύ.

Μία πορφυρή σταλίδα,
Μπορώ ακόμα να αναπαραστήσω στο μυαλό μου τον ήχο που έκανε όταν έπεσε πάνω στο μετωπό σου. Αστείος ήχος. Παράξενος ήχος. Ασυνήθιστος... ήχος.

~Κρακ.

Κρακ; Γιατί κρακ; Μια σταλίδα... Ασυνήθιστη σταλίδα.
Αλλά τώρα που το σκέφτομαι, εκείνες οι μέρες, εκείνα τα όνειρα, ποτέ δεν έβγαλαν νόημα.
Ακόμα και τώρα, που βρίσκομαι απ' έξω τους...
Ακόμα και τώρα, δεν μπορώ να βγάλω νόημα.
Δεν μπορώ να αναπαραστήσω στο μυαλό μου κανένα ήχο τους.
Δεν μπορώ να φάω τίποτα.
Δεν μπορώ να φοβηθώ το σκοτάδι.
Δεν μπορώ να αγαπήσω τίποτα που μπορώ να αγγίξω.
Δεν μπορώ να θυμηθώ.
Δεν θυμάμαι.

Κυριακή 15 Δεκεμβρίου 2013

Αίγλη

Το τέλος και η αρχή συμπίπτουν ελαχίστως.
Κοιτώντας από κάτω την επιφάνεια της θάλασσας,
μαθαίνεις πολλά περισσότερα απ' όσα ήλπιζες να δεις.
Έχω βρει τον επίγειο παράδεισο μου.
Ξεχνάω όμως το δρόμο.

Πάλι καλά είμαι εγώ εδώ να στον θυμίζω.

Αντίο και ξανά γεια.

Τρίτη 10 Δεκεμβρίου 2013

Aquatic tocar

Το μαγικό της άγγιμα πηγαίνει βαθιά στα πάθη σου, και τα εξαλοίφει,
αφήνοντας την μοναδική επιθυμία να βυθιστείς στην απύθμενη έκταση της αίγλης της.
Χωρίς περίσσεια συναισθημάτων, βουτάς και χάνεσαι.
Η επιφάνεια παρομοιάζεται αυτόματα με το όριο του ονείρου, ενώ το νερό με την υπέρβασή του.

Σβήνει τις μνήμες της στεριάς, η θάλασσα.

Δευτέρα 4 Νοεμβρίου 2013

Κόκκινη αυγή

Κι όταν πεθάνω, θέλω να πεθάνω χορεύοντας;
κι όχι αναπολώντας παρελθοντικές μέρες που χόρευα, με ένα μακάριο χαμόγελο σχηματισμένο στο πρόσωπο.

Παρασκευή 18 Οκτωβρίου 2013

Quiero Verte

Πόσο ποθώ την αλλαγή, αλλά εκείνη δεν έρχεται.
Και μέρες σαν και τούτη, νοσταλγώ ακόμα και καιρούς παλιούς, γεμισμένους από θλίψη, πληγές και μελαγχολικές σκέψεις. Ήταν κι αυτό καλύτερο, από το τίποτα.
Μέρες σαν και τούτη, όταν το κενό θεριεύει και η αγονιμότητα εδραιώνεται.

Σάββατο 5 Οκτωβρίου 2013

Water Memory

Ταξίδεψα σε τόσα όμορφα μέρη με το νου,
αλλά η πραγματικότητα μου φάνηκε για μερικές στιγμές πιο όμορφη;
από κάθε σκέψη και φαντασίωση.

Τρίτη 24 Σεπτεμβρίου 2013

No surprises

Πάντα είναι λάθος να αναμένεις; και συνάμα τόσο σωστό.
Τις μίζερες μου μέρες γεμίζει το πορφυρό κάλεσμα της ελευθερίας
ακόμα κι αν ξέρω ότι είναι άπιαστη.
Κάποτε ένα παιδί μου είπε πως αν αγαπάς, δεν έχει σημασία το τι θα συμβεί από 'κει και πέρα.
Τι γίνεται όμως μέχρι ν'αγαπήσεις;

Τετάρτη 20 Μαρτίου 2013

χαλια

όλα θα 'ναι πάντα μαύρα μα θα κρύβουν μια φωτιά

Παρασκευή 8 Μαρτίου 2013

πως τολμας να νοσταλγεις τσογλανε;

Με κατατρώγει αυτό το ανώδυνο ξεπέρασμα των αρχικών μου πόθων.

Κυριακή 17 Φεβρουαρίου 2013

Έλα...

...Κάνε μου έστω αυτήν την Κυριακή όμορφη.

Κυριακή 10 Φεβρουαρίου 2013

γενικα..

ΑΝ ΘΕΣ ΚΑΤΙ
ΠΟΥ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΧΕΣ
ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΚΑΤΙ
ΠΟΥ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΚΑΝΕΣ.

Τρίτη 29 Ιανουαρίου 2013

Ντετερμινισμός ή χάος

''...το πάθος κάθε ξεχασμένης ερωτικής περιπέτειας δεν αντιπροσωπεύει τίποτα περισσότερο από την αναπόφευκτη λειτουργία των νόμων της Φυσικής, το Σύμπαν προχωρά προς το αμετάβλητο πεπρωμένο του σαν ένα γιγάντιο ρολόι.''

Δευτέρα 31 Δεκεμβρίου 2012

θελω να ειμαι

-Πόσο παράξενος θα 'θελες να 'μαι;

- Τόσο που να μην αναγνωρίζω τις σκέψεις σου στα μάτια σου, τόσο που τα λόγια σου να φαίνεται οτί είναι κρυφές επιθυμίες που εγώ ,χωρίς ν'αλλάξω, δεν θα ικανοποιήσω ποτέ.