Πέμπτη, 19 Απριλίου 2012

Ένοχικά άδεια

Με πλάκωσαν οι τύψεις, και χάθηκα από κάτω τους. Αγνόησα την ύπαρξή τους, αν και με έκαναν να κάνω φρικτά πράγματα στον εαυτό μου. Και κάθε φορά που μισούσα τον εαυτό μου, έβρισκα ως δικαιολογία κάτι άλλο. Ούτε μια φορά δεν σήκωσα το κεφάλι για να αντικρίσω την μόνη ωμή πραγματικότητα. Ούτε μία.

Και τώρα που το 'κανα, δεν ξέρω αν αυτό το συμπέρασμα βγήκε από την ρεαλιστικότητα των συναισθημάτων μου, ή απλώς ακολούθησα την ροή των γεγονότων του παρελθόντος και το υπέθεσα. Το δεύτερο μοιάζει να ισχύει περισσότερο αυτή την φορά. 

Μόλις οι λέξεις ηχήσουν στα αυτιά μου, ξέρω ότι πλέον θα γνωρίζω την αλήθεια.


Δευτέρα, 2 Απριλίου 2012

Sleepless

Είναι οι βραδιές μου μένεις ξάγρυπνος, που προσπαθείς να σε πάρει ο ύπνος και μετά από πολλές ώρες προσπάθειας αποδέχεσαι το γεγονός ότι δεν θα κοιμηθείς απόψε.

Και τα πρωινά που επακολουθούν, με τελειωμένο πακέτο τσιγάρα, χωρίς καμιά όρεξη να βάλεις οτιδήποτε στο στόμα σου, να πας οπουδήποτε, να μιλήσεις με οποιονδήποτε. Και κάθεσαι ξαπλωμένος,  κοιτώντας και επεξεργάζοντας λεπτομερειακά το γύρω περιβάλλον σου.

Δεν είναι σήμερα η μέρα που θα βρω λύτρωση. Όχι, σίγουρα όχι. Αλλά μπορώ να περιμένω. Έτσι, ούτως ή άλλως, δεν κάνω τόσο καιρό..;