Love(?) will tear us apart

 Είναι τελικά σωστό να νιώθουμε τόσο έντονα συναισθήματα για κάποιον; Να στηρίζουμε την διάθεσή μας πάνω στην αντιμετώπιση του σε εμάς; Αν ναι, τότε γιατί με μια τόσο δα ένδειξη αδιαφορίας ή αδιαθεσίας του καταστρέφεται η αυτοπεποίθηση μας και τα πιστεύω που χτίσαμε μέσα από αυτήν; Είναι υγιές αυτό; Ίσως ναι, αν στηρίζονται οι ελπίδες μας σε λογικές βάσεις, και τα συναισθήματα είναι εφικτό να είναι αμοιβαία και να εκδηλώνονται ελεύθερα... Εγώ όμως γιατί συνέχεια αναζητώ το ανέφικτο;

Humen and the Time.

Ταξιδιώτες του χρόνου. Αυτό έχουμε απογίνει όλοι. Ζούμε με την όμορφη ανάμνηση παλιότερων όμορφων και ξέχνιαστων μερών, προσπαθούμε να γεμίσουμε τον χρόνο μας στο παρόν που βιώνουμε, για να μην μείνουμε μόνοι, εμείς, ο εαυτός μας και οι σκέψεις μας. Και τέλος, ελπίζουμε, ω, πόσα ελπίζουμε για το μέλλον. Ελπίδες που δυστυχώς πολλές φορές παραμένουν ανεκπλήρωτες...

Helpless

Και τι δεν θα δίναμε, και ΄συ και ΄γω, για να απαλλαγούμε από αυτές τις σκέψεις που μας περιτριγυρίζουν διαρκώς, καθ΄΄ολη την διάρκεια της μέρας, και η μόνη λύση που βρίσκουμε για να τις σταματήσουμε είναι να πέφτουμε σε έναν ληθαργικό, αναστατωμένο ύπνο. 

Βρες μου μια άλλη πρόταση, βρες μου το κατάλληλο άτομο, και εγώ στο ορκίζομαι, δεν θα θέλω να ξανακλείσω τα μάτια μου ποτέ. Βρες μου το άτομο που αναζητώ. Ή καθοδήγησε το σε εμένα. 

Είμαι ανήμπορη.

Fill the _ _ _

Αυτό το κενό που κόβει στην μέση την υλοποίηση της ολοκληρωτικής ευτυχίας;

αυτό το κενό προέρχεται από την έλλειψη ενός ατόμου που παρόλο τις απίστευτες δυνατότητες του να αποκτήσει και να αγαπήσει άτομα πολύ ανωτέρου κλάσης, ενός ατόμου που παρόλο την μπόλικη αυτοεκτίμηση και αυτοπεποίθηση που έχει αποκτήσει, ενός ατόμου εμπλουτισμένου με την σωστή αναλογία ευγένειας, σεβασμού, δημιουργικότητας και διαφόρων άλλων χαρακτηριστικών, διαλέγει να εστιάσει όλη του την προσοχή και το ενδιαφέρον του πάνω σου. Αφήνεται να του δείξεις τι αξίζεις, γνωρίζοντας το ρίσκο. Επιλέγει να κάνει το ταξίδι μαζί σου, να σε νιώσει, να πονέσει μαζί σου, να χαρεί κοντά σου, και να δακρύσει πλάι σου. 

*Gap

Αγάπησε

Σταμάτα την δήθεν αυτοκριτική, καιρός να δείξεις λίγο αγάπη προς τον εαυτό σου.

Σταμάτα την γκρίνια για τα ελαττώματα σου, καιρός να δείξεις λίγο αγάπη προς τον εαυτό σου.

Σταμάτα να πληγώνεις σώμα και ψυχή, καιρός να δείξεις λίγο αγάπη προς τον εαυτό σου.

Dancing with myself

Καιρός να δείξεις λίγο αγάπη προς τον γύρω κόσμο σου, ξεκινώντας να αγαπάς τον εαυτό σου.

Θα ανατέλλω

Απ'τις στάχτες μου θα αναγιεννέμαι, σα το μυθικό πουλί.

Θα μαζεύω τα κομμάτια μου, και θα ψάχνω τρόπο να τα βάλω ξανά στη σωστή τους, αρχική, θέση.

Κι όταν εσύ νομίζεις πως θα με έχεις αποτελειώσει, θα ανατέλλω.

Πότε, όμως;

Πότε;