Ένοχικά άδεια

Με πλάκωσαν οι τύψεις, και χάθηκα από κάτω τους. Αγνόησα την ύπαρξή τους, αν και με έκαναν να κάνω φρικτά πράγματα στον εαυτό μου. Και κάθε φορά που μισούσα τον εαυτό μου, έβρισκα ως δικαιολογία κάτι άλλο. Ούτε μια φορά δεν σήκωσα το κεφάλι για να αντικρίσω την μόνη ωμή πραγματικότητα. Ούτε μία.

Και τώρα που το 'κανα, δεν ξέρω αν αυτό το συμπέρασμα βγήκε από την ρεαλιστικότητα των συναισθημάτων μου, ή απλώς ακολούθησα την ροή των γεγονότων του παρελθόντος και το υπέθεσα. Το δεύτερο μοιάζει να ισχύει περισσότερο αυτή την φορά. 

Μόλις οι λέξεις ηχήσουν στα αυτιά μου, ξέρω ότι πλέον θα γνωρίζω την αλήθεια.

Sleepless

Είναι οι βραδιές μου μένεις ξάγρυπνος, που προσπαθείς να σε πάρει ο ύπνος και μετά από πολλές ώρες προσπάθειας αποδέχεσαι το γεγονός ότι δεν θα κοιμηθείς απόψε.

Και τα πρωινά που επακολουθούν, με τελειωμένο πακέτο τσιγάρα, χωρίς καμιά όρεξη να βάλεις οτιδήποτε στο στόμα σου, να πας οπουδήποτε, να μιλήσεις με οποιονδήποτε. Και κάθεσαι ξαπλωμένος,  κοιτώντας και επεξεργάζοντας λεπτομερειακά το γύρω περιβάλλον σου.

Δεν είναι σήμερα η μέρα που θα βρω λύτρωση. Όχι, σίγουρα όχι. Αλλά μπορώ να περιμένω. Έτσι, ούτως ή άλλως, δεν κάνω τόσο καιρό..;

Before

Θέλω να μ' αγκαλιάσεις, όπως τότε, και σου υπόσχομαι, όλες οι πληγές μου θα κλείσουν μονομιάς, ακόμα και 'κείνες, εκείνες οι βαθιές που δεν κατάφερε κανένα φάρμακο να επουλώσει.

Πονάει

Σήμερα το πρωί μου 'ρθε στο ξεκάρφωτο η φράση ''Δεν έχετε ιδέα τι θα πει πόνος, οι περισσότεροι από 'σας''. Και ακολούθησε ο συνειρμός; άλλο το να στεναχωριέσαι, να νιώθεις καταθλιμμένος κτλ.

Ο πόνος, που λέτε λοιπόν, δεν γίνεται αντιληπτός τόσο εύκολα. Δεν ρωτάς τον άλλον τι κάνει και εκείνος απαντάει '' πονάω ''. Στην πραγματικότητα, ο πόνος έχει τελείως διαφορετικούς και παράξενους τρόπους να εκδηλώνεται. Πονάς, και κάνεις πράγματα για να καλύψεις το κενό που νιώθεις μέσα σου. Ένα κενό που δεν λέει να καλυφθεί, με τίποτα. Πονάς, και κάνεις πράγματα για να ξεχάσεις την μιζέρια σου. Κάνεις πράγματα που αργότερα τα χιλιο μετανιώνεις, καταριέσαι την ώρα και την στιγμή που τα 'κανες και καταλήγεις σε χειρότερη κατάσταση από ότι ήσουν.

    Γιατί όλοι βλέπουμε τις πράξεις μόνο από την εξωτερική πλευρά, και δεν καθόμαστε να σκεφτούμε πως νιώθει ο άλλος που τα κάνει. Γιατί τα κάνει; κάτι τον έκανε να φτάσει σε κάτι τέτοιο. Κανένας μας δεν είναι κυριολεκτικά γουρούνι. Όλοι πληγωνόμαστε όταν τα πράγμα πηγαίνουν σκατά, άλλοι λιγότερο, και άλλοι περισσότερο.

Ψάξαμε και 'μεις να βρούμε ότι χάσαμε, σε λάθος μέρη όμως. Και να που καταλήξαμε κυνηγημένοι, παγιδευμένοι σε αυτό τον άγνωστο τόπο, που μοιάζει περισσότερο με κλουβί...

 

1.17 a.m.

Κάθε μέρα παλεύουμε με το κομμάτι του εαυτού μας που ποθεί την ίδια του την αυτοκαταστροφή. Ολόκληρο το είναι των πάντων, του σύμπαντος ως συνόλου, τείνει προς αυτήν. Μας είναι δύσκολο να καταφέρουμε να κρατήσουμε τον εαυτό μας σώο. Η επιθυμία μας να καταστρέψουμε εμάς τους ίδιους, να φέρουμε τους εαυτούς μας στο όσο το πιο δυνατόν παρακμιακό σημείο που μπορούμε να φτάσουμε, είναι και η μεγαλύτερη. Έχουμε μάθει να την κρύβουμε καλά, αλλά ότι δεν φαίνεται δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει.

   Είναι 1 το πρωί, και 'γω νιώθω ότι είναι ήδη 5. Αυτή  η επιθυμία έχει κατακλύσει όλο μου το κορμί. Και ωω, πιστέψτε με, είναι λες και το ωραιότερο ναρκωτικό έχει εισχωρήσει στις φλέβες μου, και οι παρενέργειές του μόλις αρχίζουν να δρουν, με έναν αργό, σαγηνευτικό ρυθμό.

    

    Όταν επιτέλους αποδέχεσαι την πιο εξαθλιωμένη εκδοχή του εαυτού σου, τότε μόνο μπορείς να νιώσεις την πραγματική ελευθερία.

 

Hurt

Κάθε πράγμα στον χαρακτήρα μας, να είναι η αντίδραση για κάθε μια μας πληγή.